Andre Rieu w Kinie za rogiem ZCK

W październiku zapraszamy na seanse filmowe do „Kina za rogiem ZCK” w piątki i soboty. W piątki o godzinie 17 – tej przygotowaliśmy repertuar dla dzieci i rodzin. O tym repertuarze pisałem wcześniej, a teraz chciałbym zarekomendować repertuar adresowany dla starszej nieco widowni – te seanse będą rozpoczynać się w „Kinie za rogiem ZCK” o godzinie 19 – tej. Kasia Nosek, (która zastąpiła Magdalenę Mrzygłód w tworzeniu repertuaru i prowadzeniu naszego kina) wspólnie z pomocą poprzedniczki oraz centrali Kina za rogiem, przygotowała atrakcyjny repertuar na październik. Szczegóły znajdziecie na naszym portalu internetowym w zakładce poświęconej kinu.

Podaję link do repertuaru oraz zamieszczonych tam zwiastunów filmów: https://www.kultura-zakliczyn.pl/index.php/kino-za-rogiem-zck/repertuar

Zaglądajcie też na profil społecznościowy „Kina za rogiem ZCK” : https://www.facebook.com/profile.php?id=100083570640478

Pragnę gorąco zachęcić Państwa do zarezerwowania sobie miejsca w naszym kinie na wyjątkowe wydarzenie, które będzie miało miejsce 15 października (w sobotę) o godzinie 17 – tej. Wtedy przeprowadzimy retransmisję wielkiego hitu „André Rieu. Niech znów nastaną szczęśliwe dni!”. Jest to niewątpliwie Najpopularniejszy na świecie kinowy show, który powraca po covidowej przerwie. Czekanie kino i melomanów wreszcie dobiegło końca. Po długich dwóch latach André Rieu i jego magiczna Orkiestra Johanna Straussa powracają na piękny rynek Vrijthof w Maastricht, rodzinnym mieście maestra, by znów wystąpić na żywo przed stęsknioną publicznością. Nowy letni koncert nosił znamienny tytuł Niech znów nastaną szczęśliwe dni! i – jak to działo się wcześniej – jest obecnie retransmitowany do kin na całym świecie – w tym do „Kina za rogiem ZCK” w Zakliczynie.

Na kolejny show holenderskiego króla walca składają się nie tylko największe przeboje muzyki klasycznej, ale też evergreeny muzyki popularnej. Oczywiście nie zabraknie błyskotliwych i romantycznych walców. Jak zawsze wystąpią niesamowici goście. Kogo tym razem zaprosił André? Przekonacie się o tym w naszym kinie.

Serdecznie zapraszam Was i Waszych bliskich na pełną muzyki, tańca i humoru zabawę do kina. Poczujcie z nami atmosferę nowego letniego koncertu z Maastricht! 

Prowadzenie koncertu: Charlotte Hawkins (napisy polskie).

Czas trwania retransmisji koncertu, to około 180 minut. Koncert podzielony jest na dwie części, pomiędzy nimi będzie 15 minutowa przerwa. 

W drugiej połowie października retransmisja koncertu prowadzona jest w większości polskich kin, a średnia cena biletu wynosi około 40 zł. U nas bilet kosztuje 30 zł. Proszę korzystać z okazji i rezerwować sobie miejsce na to niezwykłe wydarzenie.

Kazimierz Dudzik - mat. graficzne KzR

Wiatr wolności – Halinów

Z Łomży do Halinowa pod Warszawą jest o wiele bliżej niż z Zakliczyna do Łomży przez Warszawę. Mimo to zaraz po śniadaniu o godzinie 8 – mej wyruszamy w drogę. Mamy już świadomość tego, że zanim zagramy spektakl, to przed nami dużo pracy. Bierzemy azymut na Halinów, ulicę Okuniewską 115, bo pod tym adresem mieści się Zespół Szkolno – Przedszkolny z hala sportową, gdzie mamy zagrać „Wiatr wolności”. Granie w hali sportowej jest samo w sobie nie lada wyzwaniem dla teatru, no ale jak się nie ma co się lubi... i tak dalej.

Gdzieś jeszcze w Łomży padła definicja trupy teatralnej. Teraz w drodze, w korespondencji z tą definicją, na myśl przychodzi mi Trupa Lorda Szambelana. To angielska grupa teatralna założona na początku XVII wieku w Londynie, która szybko zyskała sławę nawet nie dlatego, że jako aktor występował i sztuki dla niej tworzył William Szekspir, ale bardziej dlatego, że zdobyła sobie na tyle wielkie uznanie i popularność iż jej mecenasem został król Jakub I Stuart. Nie wiem, czy Tomasz Antoni Żak ma aż tak wielkie aspiracje, ale wiem że chce aby nazywać go „Ostatnim jeźdźcem” (był taki western z niezapomnianym Kirkiem Douglasem).

No więc jedziemy do Halinowa. Burmistrzem Halinowa jest Adam Ciszkowski, który jednocześnie jest prezesem Związku Samorządów Polskich – obok Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – donatora naszego teatralnego projektu. Postać to zacna, nie tylko ze względu na pełnione funkcje, ale też ze względu na pewną ciekawostkę, rzekłbym historyczną. Oto w 1952 roku w wyniku reorganizacji powiatu warszawskiego powstały powiaty otwocki i wołomiński. Gmina Okuniew została podzielona. Halinów przyłączono do powiatu otwockiego, Okuniew zaś do powiatu wołomińskiego. W tym samym roku utworzono gminę Halinów. Siedzibą urzędu gminy w Halinowie był budynek państwa Ciszkowskich i Pruszyńskich, który został przejęty przez ówczesne władze. Nie będę rozpisywał się o historii Halinowa, która to osada przez większość swej historii (od połowy XV do XX wieku) nazywała się Skruda oraz o ciekawych związkach i rozstaniach z Okuniewem (gdzie dzisiaj jest siedziba Gminnego Centrum Kultury w Halinowie). Od 2001 roku Halinów jest miastem liczącym nieco ponad dwukrotnie więcej mieszkańców niż Zakliczyn.

Jako, że do Halinowa przyjechaliśmy ze spektaklem traktującym o wolności i postawach patriotycznych pozwolę sobie tylko na jedną historyczną wstawkę korespondującą z naszym projektem. W 1863 roku na terenie dzisiejszej gminy Halinów powstańcy Powstania Styczniowego stoczyli z Rosjanami wiele bitew; między innymi w okolicznych wioskach i pod wspomnianym wyżej Okuniewem. Na terenie dzisiejszego Halinowa działała doskonale zorganizowana poczta powstańcza, a okoliczne dwory pełniły role stacji powstańczych, do których dostarczano meldunki o ruchach wojsk carskich oraz rozkazy Rządu Narodowego. W setną rocznicę wybuchu Powstania Styczniowego mieszkańcy Halinowa ufundowali pomnik, czcząc pamięć poległych powstańców.

Zajmujący się technikaliami w Teatrze Nie Teraz Ryszard Zaprzałka, kręcący zupełnie słusznie nosem na fakt, że spektakl będzie grany w sali sportowej, nader spokojnie przyjął na miejscu ten fakt i świetnie dogadywał się z ekipą techniczną sprowadzoną na tą okoliczność przez dyrektora Dariusza Kowalczyka. Niewątpliwym plusem był fakt, że mogliśmy z przyczepką zapakowaną teatralną scenografią, wjechać niemal pod samą scenę. Kiedy już wypakowaliśmy co trzeba, poustawiali co należało ustawić, pouzgadniali co uzgodnić trzeba było, mogliśmy udać się do wskazanego mi wcześniej przez dyrektora Kowalczyka zajazdu (odległego od Halinowa o 12 kilometrów) w którym mieliśmy coś zjeść oraz przenocować po spektaklu, przed wyjazdem do Zakliczyna. Nie mam weny twórczej do opisywania tej części naszej eskapady, ale z pewnością wiele podziwu dla naszej ekipy, która profesjonalnie wykonała swoje zadanie. Wcześniej, przed spektaklem, razem z dyrektorem Gminnego Centrum Kultury Dariuszem Kowalczykiem odbyliśmy rozmowę z widownią, na której obok miejscowych VIP-ów przeważali członkowie z tutejszego Klubu Seniora. Potem znakomici aktorzy zagrali tak perfekcyjnie, że aż żal było scenarzysty i reżysera w jednej osobie – Tomasza Antoniego Żaka – który nie miał pomysłu na to, żeby się do czegoś przyczepić. Jak powszechnie wiadomo, dla reżysera teatralnego jest to wielka trauma.

Z braku ciekawszego, reżyserskiego zajęcia, Tomasz Żak wespół zresztą ekipy zabrał się do pakowania teatralnych dóbr do przyczepki, po czym udaliśmy się na zasłużony odpoczynek. Tak skończył się dzień 29 września w Halinowie. Nazajutrz wyruszyliśmy do Zakliczyna. Teraz czeka nas trzecia część projektu, to znaczy wyjazd do Ogrodzieńca, w którym wystawiony „Wiatr wolności” 14 października o godzinie 18 – tej.

Projekt Zakliczyńskiego Centrum Kultury „Wiatr wolności” w partnerstwie z Teatrem Nie Teraz dofinansowany z budżetu państwa, ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz ze środków Związku Samorządów Polskich.

Tekst: Kazimierz Dudzik, foto: Stanisław Kusiak  

Wiatr wolności – Łomża

Ruszamy w Polskę z projektem teatralnym Zakliczyńskiego Centrum Kultury „Wiatr wolności”, który dofinansowano z budżetu państwa ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a zrealizowaliśmy go z Teatrem Nie Teraz oraz Związkiem Samorządów Polskich (ZSP), który zapewnił potrzebny wkład finansowy. Dzięki partnerstwu ZSP „Wiatr wolności” pokażemy w czterech miastach, czterech polskich województw. Za nami kilka miesięcy pracy.

Z jednej strony dyrektor Teatru Nie Teraz, scenarzysta i reżyser Tomasz Antoni Żak wraz z zespołem aktorskim przygotowuje spektakl. Próby odbywają się w Ośrodku Praktyk Artystycznych Domu Ludowym w Maszkienicach. Do spektaklu zastaje zaangażowanych sześcioro aktorów: Anna Warchał, Aleksandra Pisz, Halina Machel, Marcin Tomaszewski, Krzysztof Stanio oraz Karol Zapała. Nad techniką czuwają Ryszard Zaprzałka i Bartłomiej Cup. Z drugiej strony w Zakliczyńskim Centrum Kultury zajmujemy się przygotowaniem umów z Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Związkiem Samorządów Polskich, Teatrem Nie Teraz oraz ustaleniem terminów wystawienia spektaklu w Łomży, Halinowe pod Warszawą i Ogrodzieńcu. Dziesiątki rozmów telefonicznych, maili, uzgodnień. W Zakliczynie planujemy finał projektu 11 listopada 2022 roku. Potem przygotowujemy afisze i plakaty, tak zwane darmowe wejściówki oraz folder informacyjny. Materiały wysyłamy do akceptacji grantodawców oraz do instytucji kultury, w których będziemy prezentować spektakl. Załatwiamy transport, zakwaterowanie dla ekipy w Łomży i Halinowie. Wreszcie możemy ruszać. W poniedziałek 26 września kierowca wynajętego busa podjeżdża po sprzęt do Maszkienic, który zostaje zapakowany do przyczepki. We wtorek 27 września ruszamy w blisko 600 kilometrowa trasę do Łomży. Obok mnie - pełniącego funkcję koordynatora projektu - do busa wsiada Halina Machel i Stanisław Kusiak. Po drodze w Tarnowie i Lisiej Górze zabieramy resztę ekipy. Jedziemy do Łomży.

Łomżyńska premiera „Wiatru wolności”

Do Łomży docieramy kwadrans po 21 - wszej. Zatrzymujemy się pod Hala Kultury, gdzie wyładowujemy przyczepkę. Po drodze kontaktuję się z Sławomirem Śledziewskim – kierownikiem Hali Kultury – jest chory i nie będzie go ani dzisiaj, ani w dniu premiery 28 września. Śledziewski poleca pracownicy, aby czekała na nas (pracuje do godziny 20 – tej). Po wyładunku sprzętu podjeżdżamy pod hotel, kwaterujemy się (jest już sporo po 22 – giej). Rano po śniadaniu ekipa techniczna i teatralna udaje się do Hali Kultury.
Hala Kultury została przerobiona z Hali Targowej, która powstała w 1927 roku na Starym Rynku i służyła kupcom. W ostatnich latach obiekt, jako miejsce targowe stracił zupełnie na znaczeniu, wobec czego władze miasta musiały „coś z tym fantem zrobić”. Na przebudowę zabytkowej Hali Targowej na Halę Kultury w Łomży wraz z jej wyposażeniem władze Łomży pozyskały prawie 10 mln zł dofinansowania z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020, natomiast wartość całego projektu wynosi około 17 mln zł.
Zmodernizowana Hala Kultury przy Starym Rynku w Łomży posiada salę wielofunkcyjną z zapleczem na parterze – tutaj wystawiony zostanie „Wiatr wolności”. Ponadto jest tutaj w podziemiu sala do podejmowania działań interdyscyplinarnych. Na piętrze zlokalizowane są sale spotkań z przestrzenią wystawienniczą, hol na wystawy z komunikacją, a także antresole. Ponadto znajduje się tu punkt informacji turystycznej z przesympatycznym przewodnikiem, o czym napiszę jeszcze później.

Trwa przygotowanie sceny i ostatnie próby przed spektaklem. Kierownik instytucji deleguje nam do pomocy akustyka Krzysztofa; Ryszard Zaprzałka jest zadowolony. Nie narzeka też ekipa teatralna. W Łomży pada deszcz, ale trzeba rozejrzeć się po mieście. Wokół Hali Kultury trwają prace rewitalizacyjne płyty Starego Rynku, tak że trudno dotrzeć do instytucji. Czynne jest tylko wejście od ul. Rządowej. Zwiedzając stare miasto staram się znaleźć jakąś kwiaciarnię, wszak po premierze wypada wręczyć aktorom jakiś kwiatek. Jest dużo piekarni i cukierni – w tym ponad 62 tysięcznym mieście ludzie lubią żyć słodko. Samo miasto zaś promuje się hasłem „Zasmakuj w Łomży”. Ludzie są tu bardzo uprzejmi i mili, więc ktoś podaje mi lokalizację kwiaciarni. Do Łomży dociera ekipa filmowa Piotra Derlagi – premiera będzie rejestrowana i po zrealizowaniu projektu dostępna na kanale filmowym Zakliczyńskiego Centrum Kultury. Oprócz tego będzie relacja filmowa z realizacji projektu. Czas premiery zbliża się i nawet niebo nad miastem się przejaśnia, przestaje padać. Wszystko jest gotowe. Zaczynamy. Witam przybyłą publiczność i zaczyna się spektakl.

Opowieść o tym jak tracimy wolność i jak za tą wolnością tęsknimy i do tej wolności dążymy. To nie jest łatwy proces, do tego potrzeba wiary, nadziei i prawdziwych postaw patriotycznych. To też opowieść o tym, że tak samo istotna w dążeniu do wolności jest postawa kobiety i mężczyzny. Świetna gra aktorska całego zespołu Teatru Nie Teraz, w który rewelacyjnie wkomponowała się Halina Machel grająca jeśli nie główną, to jedną z wiodących ról w spektaklu. Świetną recenzję po spektaklu zamieści Wojciech Chamryk – twórca najpopularniejszego w Łomży portalu internetowego www.4lomza.pl

„ Michalina Machel, Aleksandra Pisz, Anna Warchał, Marcin Tomaszewski, Krzysztof Stanio i Karol Zapała prezentują na scenie pełną emocji opowieść o patriotycznym zrywie Polaków w czasie I wojny światowej. Bez zbędnego patosu czy epatowania widza wzniosłymi hasłami – to historia zwykłych ludzi i ich wypłynących z serca i duszy działaniach, skutkiem których stało się odrodzenie państwa polskiego po 123 latach zaborów. Pojawiają się tu również pieśni patriotyczne i legionowe (śpiewane też przez publiczność) oraz poezja, między innymi Juliusza Słowackiego, Cypriana Kamila Norwida i Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Nie brakuje również wspomnień uczestników tamtych wydarzeń, w tym pamiętanych do dziś, jak choćby krwawa bitwa pod Łowczówkiem w grudniu 1914 roku, kiedy to polscy legioniści, walczący z Rosjanami jako część armii austro-węgierskiej, wielokrotnie odparli ataki przeważających sił wroga, walcząc nie tylko na bagnety, ale również wręcz, kolbami i saperkami. Wymowę i ważność głównego tematu przedstawienia podkreśla nie tylko minimalistyczna scenografia, ale równie oszczędna realizacja, w której nieprzypadkowo pojawiają się nawiązania do czasów współczesnych.

Oczywiście pojawiło się trochę multimediów, ale to całkiem świadomie, żeby niejako pokazać, że ten ciąg niepodległościowy, ta biało-czerwona, idąca w stronę widowni, przechodzi również przez epoki i przy zmieniającym się anturażu technologii, które nas otaczają, a czasami osaczają, pokazuje, że równie dobrze możemy coś takiego robić dzisiaj – stąd te migawki z Marszu Niepodległości, który idzie do ludzi i co z tym zrobicie? – mówi Tomasz Antoni Żak. – Jest to więc, moim zdaniem, dość poważne w sensie oferty intelektualnej, mamy tu różne tropy i odniesienia. Bardzo ważny jest tu również motyw uczuć kobieta-mężczyzna, bo bez tego tak naprawdę nie byłoby tych bohaterów: matki, żony czy narzeczone, żegnające ich i błogosławiące na drogę, dzięki czemu mieli oni o kogo i dla kogo walczyć, mieli też świadomość, że ta błogosławiąca im kobieta na nich czeka, ale czeka też na zwycięstwo.”

Po spektaklu zachwycony szef Punktu Informacji Turystycznej Wojciech Winko zaprasza nas do wspólnego zdjęcia i wręcza nam upominki w postaci „Paszportów turystycznych Łomży”. Wracamy do hotelu. Sympatyczny właściciel tutejszego noclegu udostępnia nam pokój śniadaniowy na spotkanie popremierowe. Okazuje się, że każdy ma swoją nader interesującą historię życia; jeden pochodzi z kresów, inny znad morza, jeszcze inny z serca Bieszczad, a kolejni ze Śląska, Krakowa, Tarnowa i Zakliczyna. Kończy się czas w Łomży, pora ruszać pod Warszawę.

Tekst: Kazimierz Dudzik, foto: Stanisław Kusiak. 

"Trzy życia" w ratuszu

W najbliższy piątek – 7 października 2022 roku – w sali im. S. Jordana w zakliczyńskim ratuszu odbędzie się koncert "Trzy życia" w którym wystąpią Małgorzata Nowak (pomysłodawczyni projektu) wraz z Margaretą Leszczyńską – Janosz oraz Tomaszem Masza Witkiem. Początek koncertu o godzinie 18 – tej, a wstęp jest wolny.

Co będzie grane ?

Najkrócej ujmując podczas koncertu usłyszycie piękne polskie ballady z repertuaru takich wykonawców jak Wolna Grupa Bukowina, Stare Dobre Małżeństwo – miłośnikom piosenek z tekstem nie muszę szerzej przedstawiać tych kultowych twórców. Pani Małgorzata, niegdyś harcerka, nie mogła zapomnieć o repertuarze zespołu Wołosatki , grupie o harcerskich korzeniach, która powstała w 1974 roku przy okazji I Festiwalu Piosenki Turystycznej w Wołosatem. Tytuł koncertu w zakliczyńskim ratuszu został zaczerpnięty od piosenki Andrzeja Koryckiego, bo jak mówi Małgorzata Nowak - Tytuł nie jest przypadkowy, ta piosenka doskonale pasuje do mnie jak i pozostałych wykonawców.

Skoro już jesteśmy przy Koryckim, to przypomnę tylko, że to piosenkarz, kompozytor, gitarzysta i autor tekstów piosenek, związany z nurtem piosenki żeglarskiej, no bo przecież jak inaczej można napisać, skoro Korycki współtworzył legendarną grupę szantową "Stare dzwony". Obecnie artystę można spotkać na scenie w duecie z Dominiką Żukowską.

Zatem rezerwujcie sobie czas w piątkowy wieczór i zmierzajcie do ratusza, tym bardziej, że inicjatorka przedsięwzięcia od ponad roku myślała o takim koncercie i wreszcie dopięła swego. - Najlepiej czuję się w balladzie, lubię śpiewać to w tekście ma jeszcze głębszą treść, a ballada towarzyszy mi od ok 40 lat, pierwsza piosenka na gitarze to Dajana, potem harcerstwo, obozy, biwaki, rajdy i ballady, piosenki turystyczne, szantowe. Kiedyś byłam trochę ignorantką i bardziej intuicyjnie sięgałam po piosenki, które inni grali nie mając pojęcia czyje one są, teraz bardziej świadomie pożyczam teksty i śpiewam by tak pokazać co mi w duszy gra – opowiada Małgorzata Nowak.

Czy trzeba lepszej rekomendacji ?

Tekst: Kazimierz Dudzik 

Edycja jesienna „Procesu sztuki” w ZCK

Za nami premierowa edycja „Procesu sztuki” , a przed nami edycja jesienna projektu autorstwa Ireny Załuskiej, która odbędzie się 2 października w sali im. S. Jordana w ratuszu. Początek wydarzenia o godzinie 16 – tej a wstęp jest wolny.

Jak wiadomo, w tym roku obchodzimy jubileusz 400 lecia obecności Franciszkanów w Zakliczynie – temu właśnie poświęcona jest jesienna edycja „Procesu sztuki”.

Na scenie sali im. S. Jordana zobaczymy Antoniego Pilcha, który grać będzie na lutni. Z kolei Alicja i Roland Rajzerowie prezentować będą poezję współczesnych twórców inspirowaną twórczością św. Franciszka z Asyżu, natomiast Iga Ćwik i Roland Rajzer zaprezentują program taneczny oparty na tańcach dawnych.

Wydarzenie powstało przy współpracy z Zakliczyńskim Centrum Kultury, Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach i Klasztoru Franciszkanów w Zakliczynie.