"Scena Jordana" to kolejny z wielu projektów grantowych zrealizowanych przez Stowarzyszenie "Klucz". Dzięki temu że projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury, powstał spektakl "Poezja patriotyzmu" w którym zagrali najmłodsi członkowie Studia Form Teatralnych "Scena Jordana." Spektakl wyreżyserowała Halina Machel, muzykę napisał Marcin Korbut, a w realizację projektu włączyli się również rodzice aktorów oraz pracownicy Zakliczyńskiego Centrum Kultury.
Kiedy skończyłem pisać scenariusz do spektaklu "Poezja patriotyzmu" i zobaczyłem plon mojej pracy, zastanawiałem się nad tym jak z, co tu dużo pisać, trudnym zadaniem poradzą sobie dzieciaki.
Projekt co prawda pochodzi z programu ministerialnego pod tytułem "Wydarzenia artystyczne dla dzieci i młodzieży" ale temat dotyczył patriotyzmu, który jest pojęciem powszechnie, szczególnie dzisiaj, odmienianym na różne sposoby, co jednakże w różny sposób definiowany.
„Jakim być powinien prawdziwy patriota? Prawdziwy patriota o dobro powszechne jedynie dbały, wszystkie prywatne interesu względy temu zamiarowi poświęca, w nim korzyść, w nim chwałę, w nim ukontentowanie swoje mieści i na dokup powszechnego uszczęśliwienia ani życia, ani majątku, ani trudów nie żałuje.
A jakim fałszywy patriota? Bez żadnej z tych cnót, w którym powierzchowność okazywać się usiłuje dla pewniejszego ludzi zwodzenia; pod tym ujmującym pozorem ukrywa ambicje, miłość własną, własny interes. Tym jest zdradliwszą zasłoną hipokryzji, obłudy, nieszczerości, albo udawania cnót, im trudniejszą jest do przeniknienia”
Cóż więcej można dodać do definicji patrioty umieszczonej w Katechizmie rycerskim napisanym przez Adama Kazimierza Czartoryskiego w 1774 roku?
Miało być dla dzieciaków i ze świata dziecięcego, więc przemyśleń mądrych Polaków, była poezja Jana Brzechwy i Władysława Bełzy i nawet Czesława Janczarskiego, ale też były wiersze Marii Konopnickiej, Cypriana Kamila Norwida czy Antoniego Słonimskiego. Rzecz jasna nie mogłem sobie odmówić popularyzacji zasłużonego, choć mało znanego prekursora romantyzmu z Królówki i Rajbrotu – Kazimierza Brodzińskiego.
Zatem nie może dziwić, że bardziej w sztuce położony został akcent na definicję "patriotyzmu lokalnego", wszak ów jest podstawą do rozmyślania nad patriotyzmem jako takim.
Było trudno, ale artystyczno - edukacyjnie i o to w tym wszystkim chodziło przecież. Sądząc zaś po reakcji niezbyt licznej, ale za to artystycznie wyrobionej widowni, dzieciaki spisały się na schwał.
Mam nadzieję, że dzieciaki ze "Sceny Jordana" pokażą jeszcze nie raz ten spektakl, bo w czwartkowy wieczór premiery, frekwencja przegrała ze szkolną wywiadówką. Pewnym pocieszeniem niech będzie fakt, że w ramach projektu spektakl został zarejestrowany i niebawem ukaże się na kanale filmowym Zakliczyńskiego Centrum Kultury na You Tube.
Tymczasem kłaniam się nisko młodym aktorkom i aktorowi, reżyserce i wszystkim, którzy poradzili sobie z realizacją tego trudnego, ale tuszę, inspirującego projektu teatralnego.
Tekst: Kazimierz Dudzik, foto: Stanisław Kusiak
