Monodram, (a właściwie jego nowa odsłona), został zaprezentowany 18 marca 2023 roku w sali im. S. Jordana w zakliczyńskim ratuszu. Po zakończeniu spektaklu doszło do uroczystego podpisania aktu powołania Ośrodka Praktyk Artystycznych w Rudzie Kameralnej. Nowa odsłona "Intensywności szkła poza percepcją" w której zobaczyliśmy Annę Warchał i Tomasza Lewandowskiego była przygotowywana w Zakliczyńskim Centrum Kultury i od czasu zakliczyńskiej premiery została zaprezentowana także w Tarnowie, a teraz rusza do Rzeszowa. Jeśli chcecie, aby spektakl był zaprezentowany w Waszej Gminie lub mieście, skontaktujcie się z nami.
Intensywność szkła poza percepcją
„Intensywność szkła poza percepcją” to opowieść o kobiecie, która przegapiła w życiu to, co najważniejsze: miłość, rodzinę, spokój ducha. Opowieść o osobie, która w całym zamęcie fałszywych ambicji – głównie tych, które są znamieniem tzw. nowoczesnego świata – zatraca siebie. Patrzymy na okaleczony psychicznie singiel, który już nie potrafi kochać: być matką, córką, żoną, kochanką. W konsekwencji nienawidzi wszystkich, bo postrzega ich jako wrogów. Wrogami są nawet własne dzieci. Takie niewiasty, która wypierają swą tożsamość, spotkamy dzisiaj nie tylko w korporacyjnych salonach czy na „marszu szmat”, ale również na różnych scenach i estradach.
Bohaterka spektaklu jest rockową wokalistką, która po kolejnej próbie samobójstwa trafia do zakładu psychiatrycznego. Ucieka stamtąd, by dać ostatni hipisowski koncert, który równocześnie okazuje się być rozrachunkiem z całym życiem. Na skraju szaleństwa wykonuje swój popis – jedyne, co tak naprawdę potrafi.
Na scenie: ANNA WARCHAŁ
kompozycje muzyczne oraz gitara elektryczna: TOMASZ LEWANDOWSKI
scenariusz, scenografia, reżyseria: TOMASZ A. ŻAK
technika: RYSZARD ZAPRZAŁKA
W spektaklu wykorzystano fragmenty twórczości Sylvii Plath oraz okruchy koncertów Janis Joplin
plakat: Aleksandra Żak
zdjęcia: Stanisław Kusiak
Premiera 1: Hotel Tarnovia w Tarnowie, 6 grudnia 2010
Premiera 2: Zakliczyńskie Centrum Kultury w Zakliczynie, 18 marca 2023
Przedstawienie powstało we współpracy z Zakliczyńskim Centrum Kultury.
(...) W pierwszej scenie ikoniczna Sylwia, a może jednak Janis zjawia się na proscenium od strony widowni, która gra bezwiednie uliczny tłum. Przychodzi w męskim, przemoczonym, o parę numerów za dużym prochowcu. Włosy – symbol kobiecej seksualności, mokre od deszczu, mogą symbolizować głowę Meduzy. To wymowna, wyrazista scena, w której wszystko nawiązuje do płynnej, labilnej tożsamości. Narzucony na plecy męski płaszcz, niczym lucyferyczny szkaplerz, deformuje jej kobiecą sylwetkę, ukrywa płeć i tożsamość, narzucając jej bezwiednie męską rolę. Świetnie zagrana scena dekonspirująca ideowy feminizm. Dopracowana perfekcyjnie. I to osuszanie ręcznikiem kobiecej głowy, ciekawie i dwuznaczne. W tym krótkim epizodzie pojawia się gitarzysta, Tomasz Lewandowski. Upodobniony do Jamesa Martina Gurley’a, gitarzysty z zespołu Big Brother and the Holding Company. Długie włosy opadające na ramiona, wąsy, bródka i kapelusz. Świetne ucharakteryzowany, można powiedzieć z dbałością o szczegół. „Aktor” mimo woli, milczący świadek dramatu kobiety, liderki zespołu opętanej psychodeliczną muzyką, uzależnieniem od alkoholu i narkotyków. Sądzę, że miał być taki przekonująco – nieprzekonujący w swoim mimicznym aktorstwie. Przy tym duże brawa za kompozycje, gitarowe riffy i acid rockowy akompaniament. (...)
Fragment recenzji Jana Maniaka pod tytułem "Lilith i lustro" w Tarnowskim Kurierze Kulturalnym 2023.
Konieczne warunki prezentacji:
Przedstawienie jest realizowane w klasycznym układzie scena – widownia. Zasadnicza przestrzeń sceniczna to „wybieg estradowy” o minimalnych wymiarach 5 metrów (długość) x 1,5 m (szerokość). Część wybiegu w drugim planie (od 3 metra) powinna mieć po obu bokach „wybiegu” dodatkową przestrzeń o szerokości minimum 2 metry. Konieczne jest zupełne wyciemnienie sali, sterowanie światłem lub dostęp do siły (380V) i ew. możliwość podwieszenia świateł. Prosimy o przygotowanie mobilnej drabiny. Używanych jest 5 reflektorów (minimum 500W każdy) oraz kolorowe światło LEDowe na horyzoncie sceny. W przedstawieniu używane jest nagłośnienie – jeden mikrofon bezprzewodowy (wokal) oraz podłączenie gitary elektrycznej. Ponadto akcji scenicznej towarzyszą dźwięki z offu, wprowadzane z laptopa. Pożądany jest również odsłuch. Garderoby dla aktorów winna być zlokalizowane nieopodal sceny. Prosimy też o przygotowanie środków pozwalających na dokładne wymycie powierzchni sceny. Podczas spektaklu nie będą wpuszczane osoby spóźniające się. Prosimy również o przestrzeganie zakazu fotografowania, filmowania i nagrywania spektaklu bez zgody teatru.
Czas w spektaklu:
Spektakl trwa ok. 75 minut. Montaż scenografii oraz świateł to nie mniej jak 2,5 godz. (0,5 godz. przed spektaklem to czas niezakłócanej rozgrzewki aktorów). Demontaż spektaklu trwa ok. 0,40 godziny.
Tekst na podstawie materiałów TnT: Kazimierz Dudzik©